فی الواقع آنقدر لب و لوچه مان آویزان است که نمی دانیم باهاش چه خاکی بر سرم کنم . آقا یعنی چه؟ یعنی چی که بعضی ها فقط تا وقتی ما را می خواهند که مطابق میل شان حرف زده باشیم؟ اصلا ببینم این یعنی چه که یک دفعه نظر می دید و می گین این آخرین نامه است دیگه پست نمی دم و خداحافظ همین حالا و اینا؟ یعنی چه؟
خوبه که من هم بیام چند هفته در میون بگم مشتریان عزیز دیگه فیلسوف تنها ، بی فیلسوف تنها ، ما رفتیم که رفتیم ؟ بعد هم یه آهنگ غم انگیز را بذاریم توی این سیستم جوری که همه شما بشنوید و حالتون گرفته بشه ؟ چرا فکر می کنید که این فقط شما هستین که به فیلسوف تنها یا همین نوشته های من ذلیل مرده عادت کردید؟
پس ما آدم نیستیم؟ پس ما به نوشته های شما عادت نمی کنیم؟
پس من به نوشته های شما عادت نمی کنم؟ پس من عادت نمی کنم مثلا هر چند روز یک بار منتظر نوشته های شما باشیم و ببینیم این دفعه چی برامون نوشتی؟ خدا وکیلی آدم اینقدر خودخواه؟
+
نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند 1386 توسط جواد امدادی
|
